บทความของ อ.ชาญยุทธ์

[yuth]

กราบสวัสดีอาจารย์ประหยัด เจริญบุญ และสวัสดีพี่ๆเพื่อนๆและผู้ปฏิบัติธรรมทุกๆท่าน

  เดือนกว่าๆที่ไม่ได้เข้ามาเขียนกระทู้เลย เข้ามาอ่านบ้างเป็นบางครั้ง ก็ได้เห็นการปฏิบัติของทุกๆท่านที่ได้เข้ามาเขียนเอาไว้ให้เห็นถึงความก้าวหน้า ก็ขออนุโมทนาด้วยครับ

  วันนี้อยากจะแนะนำเรื่องการมารับการประจุองค์พระธรรม การเปิดพระโอษฐ์ หรือการสนทนาในเรื่องของสายสัญญา ซึ่งผมอยากจะบอกว่า “อย่าถามเลยครับว่าจะต้องเตรียมอะไรมาบ้าง” เพราะการที่ทุกๆท่านเข้ามานั้นท่านก็มีจุดมุ่งหมายอยู่แล้วว่าต้องการอะไร จากการสังเกตจะพบว่า
1.เข้ามาเพื่ออยากรู้อยากเห็น อยากทดสอบ หรืออยากพิสูจน์
2.เข้ามาเพื่อหวังในสิ่งที่ตัวเองต้องการ
3.เข้ามาเพื่อรับการรักษาโรค หรือคุณไสย
4.เข้ามาเพื่อการปฏิบัติในสายสัญญา  เหล่านี้เป็นต้น

  สิ่งที่ผมอยากจะบอกว่า “ดอกไม้ ธูปเทียน หรือปัจจัย (อันนี้แล้วแต่ความสะดวก)” ควรที่จะติดไม้ติดมือไปหาอาจารย์ท่านเพื่อแสดงถึงความเคารพต่อตัวครูอาจารย์เองหรือต่อองค์พระธรรม อย่าไปมองว่า “ของฟรีมักจะไม่มีคุณค่า แต่ถ้าได้เสียเงิน แม้นของไม่มีค่า ก็จะดูมีราคาไปทันที”

สิ่งของที่ทุกๆท่านนำติดตัวไปเพื่อแสดงถึงความเคารพต่อองค์พระธรรมหรือต่อครูอาจารย์แล้วนั้น ผมเชื่อว่าอาจารย์ท่านก็คืนกลับไปให้ท่านอย่างแน่นอน ท่านไม่เคยเก็บเอาไว้เลยนอกจากว่าบรรดาศิษย์ทั้งหลายของท่านที่ไม่ต้องการ ท่านก็จะนำดอกไม้ธูปเทียนเหล่านี้ไปบูชาพระ ส่วนปัจจัยท่านก็จะนำไปทำบุญต่อไป บุญทั้งหลายก็ตกแก่บรรดาลูกศิษย์ของท่านนั่นเอง

  ดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ผมคิดว่าคงจะไม่เป็นการยากเกินไปนะครับ เพราะอย่างน้อยๆก็แสดงให้เห็นว่าท่านมีความเคารพต่อองค์พระธรรมจริงๆ ไม่ใช่มาเพื่อต้องการสิ่งที่ตัวเองปรารถนาแล้วก็จากไป ท่านได้แน่นอนครับ ก็คือองค์พระธรรม ครูอาจารย์ท่านก็ได้บุญกุศล

  ก็มาแชร์ประสบการณ์กันนะครับ ใครเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยอย่างไรก็เป็นสิทธิส่วนบุคคล ให้ไปพิจารณาเอาเองครับ

ขออนุโมทนาบุญอีกครั้งครับ
สาธุสัญญา

[administrator]

  "อายุบวร"

       ไม่ทราบว่า อาจารย์ชาญยุทธ์  เขียนบทความนี้ให้ใครอ่าน  ไม่รู้สึกว่าจะ "สีควายให้ซอฟัง" อะป่าว  เขียนตั้งแต่ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๒  รู้หรือเปล่าว่า  ไม่เพียงแต่ลูกศิษย์สายสัญญาไม่ยอมอ่านเท่านั้น  ตัวอาจารย์มันยังจะอ่านหรือ

      "พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง  ชูหางอวดอ้างฤทธิ์......"

        มาเร็วก็ไปเร็ว  เขียนสั่งสอนไปแล้ว  ไม่เข้ามาอ่าน  ศิษย์ อ.โหน่ง ที่ไปโปรดเอาไว้ ที่สุวรรณภูมิ  ก็ได้จากไปอย่างน่าอาลัย

       สงสัยว่าจะต้องหาหน้าม้าคนใหม่เสียแล้ว จะเอาอาจารย์โหน่งเป็นหน้าม้า  ก็ไม่เอา  ต่อไปก็คงจะส่งศิษย์รายใหม่มาให้  ทีนี้ต้องเก็บค่าเครื่องบินคนละ ๑,๐๐๐- บาท