"อายุบวร"
ทุกวันนี้ก็ยังแสวงหาอาจารย์สายสัญญา ลูกศิษย์ของพ่อต้นฯ ที่จะให้อาจารย์ประหยัดยกถาดเป็นลูกศิษย์เพื่อที่จะเอา วิชาของพ่อต้นฯ ที่เป็นของจริงนั้น มาสืบทอดให้กับบรรดาคนที่เป็นหน่อเนื้อเชื้อไขต่อไป เพราะว่าบรรดาอาจารย์เหล่านี้ไม่สมควรที่จะนำเอา วิชาของพ่อต้นฯ ติดตามเข้า "ป่าช้า" ไปเป็นที่น่าเสียดาย
ความคิดในทางโลก นั้นคิดว่าอยากเจออาจารย์ที่เก่งกว่าตัวเอง แต่ในทางโลกวิญญาณหรือโลกทิพย์นั้น ตอบได้ว่า ไม่มีวันได้เจอ ก็ต้องปลงสู้แบบ "อหิงสา" เหมือนเสื้อแดง ต่อไป ก็มีความสุข สนุกกับการเรียนรู้เกี่ยวกับองค์พระธรรม ทดสอบไปเรื่อย ๆ จนกว่าเวลานั้นจะมาถึง ไม่ใช่เวลาที่ฟ้าจะเปลี่ยนสีเหมือนที่พวกเสื้อแดงรออยู่ ซึ่งคงจะไม่นานเกินรอ แต่การรอของอาจารย์ประหยัดนั้น มันไม่มีกำหนด ไม่มีเป้าหมาย เมื่อถึงเวลาก็จะได้รับแสงสว่างเอง ได้หรือไม่ได้ก็ไม่สำคัญ เมื่อไม่ได้รับเลือกเหมือนพ่อต้นฯ ก็ไม่เป็นไร
องค์พระธรรมในสมัยพ่อต้นฯ นั้น ถ้าเป็นอาวุธประจำกายทหารรุ่นที่ อาจารย์ประหยัดฝึก นั้น ก็คือ "คาบิน" ยังจำไม่ได้ว่าแม๊กนั้นใส่ได้กี่นัด เพราะว่ามีแต่แม๊กเปล่า ๆ ให้เท่านั้น องค์พระธรรมรุ่นนี้เมื่อมาถึงสมัยใหม่ถ้าสู้กันจริง ๆ แล้ว คนที่ใช้ "คาบิน" นั้นก็ต้องรบแบบกองโจร ประจันหน้ากับ เอ็ม.16 หรือ เอ็ม 79.นั้น ในสายเทพล่าถอยได้ ไม่สู้ก็ได้ เมื่อ "มาร" มันอยู่ในสังขารมนุษย์ แม้อาวุธประจำกายของ อาจารย์ประหยัด จะเป็นอาวุธรุ่นเก่า แต่ถ้าเรารู้จักใช้ก็จะใช้แบบซุ่มยิง หรือ คอยกำจัดมารที่แตกฝูงออกมา ตัวต่อตัวนั้นมันสู้อาจารย์ประหยัดไม่ได้หรอก เท่าที่มีประสบการณ์มา แต่ถ้ามาเป็นฝูง อาจารย์ประหยัด ก็จะเฉยเสีย แล้วค่อย ๆ สอยมันทีละตัว ทุกวันนี้ก็สู้ไป บุกบ้าง ถอยบ้าง
เจอมารแบบหนองจอก ก็ถอยมาอยู่ในฐานเสียก่อน สู้รอไปเพื่อที่จะได้องค์พระธรรมรุ่นใหม่ ที่เบื้องบนเห็นว่าสมควรได้ ก็จะได้ ไม่ได้ก็แล้วไป เท่านั้นเอง
