"อายุบวร"
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ตอนเช้าก็ยังเงียบอยู่ นึกว่าวันนี้คงจะไม่มีลูกศิษย์มาหาแล้ว พอถึงเที่ยงก็มีคนมายกถาด ประจุองค์ประธรรมให้ไป ๓ ท่าน คุณเมย์ก็เข้ามา นั่งยังไม่ทันไีรก็มีรถเก๋งพาคนป่วยเข้าบ้านมา โดยที่รู้จากลูก ที่อยู่ สหรัฐ โทรมาบอกให้พี่สาวเอาพ่อมารักษา
ก็รู้สึกว่าเบื่อเหมือนกันกับคนที่ไม่รู้อะไรเลย แม้จะเปิดพระโอษฐ์แล้วก็ยังไม่ได้เข้าใจให้ซึ้งถึงเรื่องของเทพ และเรื่องของบาปบุญคุณโทษของกรรมที่ได้สร้างมา ตัวเองนั้นสร้างกรรมมามากแต่ปิดไม่ให้ลูกเมียหรือใครรู้ เมื่อกรรมนั้นแม้จะทำในชาตินี้ก็ยังตามมาทัน ทันตาเห็น อายุ ๗๒ ขวบ ต้องฟอกไตอาทิตย์ละ ๒ ครั้ง ซึ่งมันเกินเวลาที่เจ้ากรรมนายเวรเขาจะให้อภัยแล้ว ซึ่งถ้าเป็นชั้นศาล ศาลอุทรห์ก็พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นแล้ว ในเรื่องจะขอฎีกาขึ้นก็ยาก เพราะในทางโลกทิพย์แล้วขนาดระดับนี้ก็จะต้องชดใช้กรรมให้แก่เจ้ากรรมนายเวร
ซึ่งถ้าถามว่า สายสัญญา จะรักษาให้หายได้ไหม ถ้าเป็นสายสัญญาสายแท้ พวกเขาก็จะตอบว่า ให้มารักษาแล้วจะขอ "พระบารมี" ให้ แต่จะบอกว่าหายหรือไม่นั้น ตอบไม่ได้ อันนี้แล้วแต่พระบารมี ซึ่งถ้าจะให้ อาจารย์ประหยัด "ฟันธง" ก็ตอบได้ว่า ไม่หาย ซึ่งถ้าจะรักษากันจริง ๆ นั้น ก็จะต้องทำสังฆทาน ขออโหสิกรรมกับเจ้ากรรมนายเวร แล้วบอกไม่ได้ด้วยว่า เจ้ากรรมนายเวรเขาจะพอใจในสังฆทานเท่าใดหรือไม่ ก็ต้องทำไปก่อนเท่านั้นเอง ก็ให้อาจารย์รับทรัพย์ไปเรื่อย ๆ ในที่สุดเมื่อหมดเงิน ก็ไม่กลับไปหาอาจารย์อีก แล้วอาจารย์ก็คงจะเข้าใจว่า ศิษย์ของเขาหายไปจากโลกนี้ไปแล้ว
เมื่อทำกรรมเอาไว้แล้ว คิดว่าคงจะไม่มีใครรู้ถ้าเราไม่พูดเสียอย่าง แต่เมื่อกรรมมันตามมา ผลที่ออกมานั้นก็คือ ป่วย เสียเงินเสียทองมากมาย ทรัพย์สินที่โกงมานั้นก็จะหมดไปจนสิ้นเนื้อประดาตัว แม้แต่ลูกเมียเองก็จะทรยศหักหลัง เอาไปปล่อยที่ สมาคมคนแก่ ให้เหมือน "หมา" ข้างถนนตัวหนึ่ง เท่านั้นเอง
