บังอาจมาสอนสังฆราชสายเทพ

[administrator]

"อายุบวร"
 วันนี้ ได้รับ จดหมาย ล.ว. ๓๑ ธ.ค. ๒๕๕๓ จาก นายไพโรจน์ สงบยิ่ง ได้เขียนมาอบรม อาจารย์ประหยัด ให้ได้รู้จักบาปบุญคุณโทษ ที่ได้ไปกล่าวโจมตีคุณเวทย์ตลอด  ซึ่งก็ไม่ทราบว่านายไพโรจน์นี้เป็นญาติทางไหนของ นายเวทย์ ขอประทานโทษ ที่ “เสือก” มารู้ดีกว่า “น้ากับหลาน” คือนายเวทย์นั้นเป็นน้องชายของคุณแม่อาจารย์ประหยัด ซึ่งอาจารย์ประหยัดนั้นได้เรียนรู้ธรรมะในหัวข้อเรื่อง “ความเห็นแก่ตัว ข่มเหงรังแกบรรดาหลาน” นั้น จากนายเวทย์ มาตั้งแต่ ปี พ.ศ.๒๔๙๐ แล้ว มึง เป็นใครมาจากไหน ที่เข้ามายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่ ซึ่งมันเกิดมานานแล้ว
    การที่ อาจารย์ประหยัด นำเรื่องจริงมาเล่า  มึงเสือกว่ากูไปโจมตีนายเวทย์  มึงเคยอยู่ในเหตุการณ์ที่เขาทารุณรังแกกูหรือไม่  เรื่องที่นายเวทย์ทำเอาไว้กับกูนั้น จะยกมาเล่าให้ฟังอีกเรื่องหนึ่งก็คือ  มีอยู่วันหนึ่งซึ่งกำลังอยู่ที่บ้านถนนเจริญเมือง  นายเวทย์ให้คนมาตามไปที่บ้านกงสี  นายเวทย์ตั้งข้อหาว่า อ.ประหยัด ขโมย พระศิวลี องค์สูงประมาณ ๖ นิ้วไป  จึงถูกทำโทษโดยการโบยตี พร้อม กับนายอมฤตย วิบุลสันติ เมื่อตกเย็นมา ลูกชายนายเวทย์ก็เอาพระองค์นี้กลับมาไว้ที่โต๊ะบูชาเหมือนเดิม  อาจารย์ประหยัดถูกเฆี่ยนฟรี ๆ โดยไอ้น้าชาติชั่ว โดยไม่มีการกล่าวคำว่าขอโทษ ซึ่งเวลานั้นเราเด็กเกินไปที่จะต่อสู้กับความชาติชั่วของมันได้  แต่เมื่อ อ.ประหยัด โตขึ้นแล้ว นายเวทย์มันก็ไม่กล้าที่จะข่มเหงรังแก  แล้วมันก็ตั้งสมยานามให้อาจารย์ประหยัด ว่า “เจ้าพ่อสันป่าข่อย” เพราะว่าในตระกูลของมันนั้น ก็มี อาจารย์ประหยัด คนเดียวเท่านั้นที่ ใจกล้า ไม่กลัวใคร เป็นผลงานที่ ได้น้าชายดี มาอบรม ให้เป็นคนที่แข็งกระด้าง
    นายไพโรจน์ นี้น่าจะไปอบรม หลวงพ่อเกษม อาจิณสีโล วัดน้ำหนาว ที่ได้ตอบคำถามอาจารย์ประหยัดในหัวข้อที่ว่า “หลวงพ่อครับ เทวดาที่มาอยู่กับผมนี้ทำไมท่านไม่พูดภาษาไทย”  หลวงพ่อท่านตอบอาจารย์ประหยัดว่า “เทวดาที่มาอยู่เมืองไทยแล้วไม่พูดภาษาไทย มันก็เทวดาส้นตีน” เมื่อหลวงพ่อเป็นพระ พูดจาสามหาวโอ้อวดตนเอง อาจารย์ประหยัดจึงไม่กล้าโจมตีท่าน  แต่เมื่อนำมาเขียนในเว็บ อาจารย์ประหยัด จะเรียกขานหลวงพ่อเกษมว่า “พระส้นตีน” แล้วก็เรียกมาหลายปีแล้ว  ก็ไม่เห็นว่าจะเป็นกรรมเป็นเวรอะไร ในเมื่อมึงด่าองค์บารมีประจำสังขารกูได้ กูก็ด่ามึงได้เหมือนกัน ซึ่งถ้าไม่ “รู้จริง” ก็คงจะไม่กล้าด่าพระเกษมว่าพระส้นตีนหรอก
    ประการสุดท้าย เสื้อแดง ถูกตั้งข้อหาว่าเป็น “ผู้ก่อการร้าย” มันก็หาเรื่องแบบนายเวทย์นั่นแหละ หลานตัวเองไม่ผิดแต่มันยัดเยียนข้อหาว่าเป็นโจร ขโมยพระ แล้วในที่สุดนั้นตัวมันเองก็กลายเป็นโจรขโมยพระของนายบุญทา ซึ่งเรื่องนี้จะให้เล่าละเอียดไหมล่า  แต่ถ้าจะให้ดีนั้นให้ไปถามเจ้าอาวาสวัดสันป่าข่อยเป็นการส่วนตัวจะดีกว่า รัฐบาลสั่งสลายม๊อบ เมื่อ ๑๐ เมษายน ๒๕๕๓ และ วันที่ ๑๙ พ.ค.๒๕๕๓ คนไทยตายไป ๙๑ ศพ บาดเจ็บกว่าสองพัน  แกนนำเชียงใหม่ นายเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล นางกัญญาภักร มณีจักร นายภูมิใจ ไชยา ดีเจ.แหล่ ดีเจ.อ้วน ต้องหนีไปอยู่ที่เขมร ในข้อหาผู้ก่อการร้าย คนเหล่านี้เขาให้เกียรติอาจารย์ประหยัด เรียกอาจารย์ประหยัดว่า ลุง คุณมึง นายไพโรจน์ สงบยิ่ง ถ้าอยากจะเสือก ก็น่าจะทำหนังสือหรือนำ “ธรรม” ไปสอนให้กับรัฐบาลชุดนี้จะดีกว่า เพราะเรื่องมันพึ่งเกิด ถ้าปล่อยให้นานไปน่าจะเกิดสงครามกลางเมือง นายเวทย์นั้นเป็นอำพาติตายบนเตียง แต่ถ้าถูกยิงตายโดยทหารของรัฐบาลไทยชุดนี้ ลูกนายเวทย์จะพอใจหรือ ?
    การที่มีน้าเฮงซวยอย่างนี้แหละ  เมื่อมีการชุมนุมญาติของพวกตระกูล “อุน ปุ โส” ในครั้งแรกนั้น น้องสาว อาจารย์ประหยัด เป็นผู้จัดการดำเนินการทั้งหมด  อาจารย์ประหยัด บอกกับ น้องสาวว่า ไม่ขอไปร่วมเสวนากับตระกูลนี้เป็นเด็ดขาด ซึ่งเมื่อจัดไปจัดไป แม้แต่น้องสาวที่เป็นตัวเริ่มต้น ก็ยังไม่ไปเลย เรียกว่างานนี้ได้เจ๊งไปอย่างสมบูรณ์แบบ
    รู้สึกว่านายไพโรจน์ สงบยิ่ง จะมาสอนธรรมมะให้คนผิดคนเสียแล้ว  ในฐานะที่ อาจารย์ประหยัด ได้ปฏิบัติสายเทพนี้มา ถ้าไม่รู้จริงคงจะไม่กล้าด่าพระเกษมว่าพระส้นตีน แล้วก็ไม่ได้หวังว่าจะไป “อรหันต์” แต่ก็มีคุณธรรมอยู่แล้วโดยกมลสันดาน ไม่ต้ม ไม่หลอกลวงใคร ช่วยคนมามากกว่าหนึ่งหมื่นคนแล้ว จนรู้ว่าเวลานี้ นายเวทย์นั้น ไม่ใช่เป็นเพียงแค่คนบาป แต่นายเวทย์นั้นอยู่ใน “นรก” คงไม่จำเป็นต้องบอกว่านรกขุมไหน ซึ่งนายไพโรจน์ ควรที่จะไปช่วยนายเวทย์โดยการไปบวชหรือโดยแนวทางสายวิปัสสนากำมัฏฐาน ดีกว่าจะมาสอน อาจารย์ประหยัด ถ้ารักและนับถือนายเวทย์จริง ๆ นะ แต่สำหรับอาจารย์ประหยัดนั้นเลิกนับถือนายเวทย์มานานหลายสิบปีแล้ว ในงานวันเผาศพ รุ้งลาวัลย์ วิบุลสันติ นั้น หากนายอมฤตย วิบุลสันติ ไม่ห้าม ไม่ดึงเอาไว้ นายเวทย์ก็ถูกอาจารย์ประหยัด ต่อยเอาแล้ว สาเหตุเพราะมึงข่มเหงกูมานานแล้วโว้ย อาจารย์ประหยัดนั้นไม่เคยอาฆาติใคร เพียงแต่ความจำดีเท่านั้นเอง

[administrator]

"อายุบวร"
  บิดามารดา ปู่ย่าตายายใคร ที่ตกอยู่ในนรกขุึมใดก็ดี  มีพระองค์หนึ่งอยู่ที่วัดธรรมกาย สามารถช่วยเหลือให้ขึ้นมาจาก "นรก" ได้ แต่คนที่ไปขอให้ช่วยนั้น จะต้องมีความจริงใจ รู้จักบุญคุณของพ่อแม่นะ จึงจะช่วยได้ และที่้สำคัญที่สุดนั้นก็คือจะต้องมี "เงิน" มากพอสมควร อย่างน้อยก็น่าจะเกินล้านนะจ๊ะ เพราะว่าในการทำบุญของวัดนั้น เขาให้สร้างพระองค์ละหนึ่งหมื่นบาท ไม่มีเงินก็ผ่อนเป็นเดือนได้ เดือนละหนึ่งพันบาท
  ในสายสัญญานั้นสามารถช่วยเหลือคนให้พ้นจากกรรมเวรได้ แต่ไม่มีความสามารถช่วยวิญญาณให้พ้นจาก "นรก" ได้ นอกจากว่าจะใช้วิชาของสายเทพและรวมเข้ากับบารมีของสายพุทธ ซึ่งมันอยู่ที่ว่าคนใดเท่านั้นที่จะปฏิบัติให้รู้ถึงและใช้ได้ ซึ่งถ้าเปรียบไปมันก็เหมือนกับว่า คนไทยนั้นส่งจรวดขึ้นไปบนฟ้าได้มานานแล้วหลายร้อยปี แต่เมื่อส่งขึ้นไปแล้วก็ได้แต่ความสูงแล้วก็ตกลงมา ส่วนฝรั่งนั้นมันเห็นคนไทยทำมันก็ไปพัฒนาส่งจรวดขึ้นไปลอยอยู่บนฟ้าได้ พระพุทธเจ้าหลวงท่านเสด็จพระพาสยุโรป สมัยเมื่อ ๑๐๐ ปี ท่านก็ไปทางเรือ ซึ่งถ้าท่านอยู่มาจนสมัยนี้ท่านก็นั่งเครื่องไปแป๊ปเดียวก็ถึงแล้ว มันอยู่ที่การพัฒนาค้นคว้าแล้วทำเท่านั้น
  คนไทยเรานั้นมีการพัฒนาน้อยมาก ส่วนมากก็จะเรียนแบบ แล้วก็เอามาใช้ไม่ถูกต้อง สมัยก่อนนั้นรบกับพม่าใช้มีดดาบ ก็สู้พม่าได้ แต่สมัยนี้ ใช้ M.16 M.79 พัฒนาโดยการซื้อเอามา แต่ไม่รู้จักวิธีใช้ ปืนเหล่านี้เขาใช้ในสงคราม ป้องกันราชอาณาจักร แต่คนไทยนำเอามาวุธเหล่านี้มาไล่ยิงประชาชน เป็นการพัฒนาเพื่อให้ตัวเองนั้นเดินทางไปสู่ "นรกภูมิ" ซึ่งมันเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น เห็นได้เฉพาะผู้ปฏิบัติเท่านั้น แต่ก็ไปโทษว่ามันเป็นเวรกรรมของประเทศไทย แต่ก็โชคดีที่ได้ "นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ" มาเป็นนากยกรัฐมนตรี ตามที่ตุ๊ดเฒ่าได้พูดออกทีวีเอาไว้เมื่อ ตุ๊ดหนุ่มเข้าไปคารวะ

[administrator]

"อายุบวร"
     นายเวทย์ นั้น เป็นน้องชายของคุณแม่อาจารย์ประหยัด  แต่ไม่เคยมีใจเมตตากับบรรดาหลาน ๆ มีแต่จะใช้ทำงานเยี่ยงทาส  ให้อาหารกินเยี่ยง "หมา" ที่เลี้ยง  แต่คนใจสัตว์อย่างนายเวทย์นั้นไม่เคยเลี้ยงสัตว์ประเภทใด ๆ เลย เพราะตัวมันเองนั้นก็เป็นคนแต่มีใจเป็นสัตว์อยู่แล้ว
     นายเวทย์นั้นนับถือพระพุทธศาสนาตามบิดามารดา  แต่ตัวมันเองนั้นไม่เคยหรือแม้แต่อยากที่จะทำบุญกับพระ เวลาไปวัดก็ไปอวดภูมิปัญญากับพระ จึงไม่ทำให้ตนเองมีจิตเมตตา  ไม่เคยรู้สึกตัว ไม่เคยคิด โดยใช้สมองคิดและตรึกตรองว่า ต่อไปภายหน้านั้นเมื่อแก่ตัวลง บรรดาหลาน ๆ ก็จะได้มาดูแลตัวเองบ้าง  แม้เวลาที่แกใกล้จะตายนั้น แกเป็นโรค ฮิต แต่ไม่ใช่ฮีสทีเรียนะ โรคนี้คือ "โรคอำมพาติ"
     สาเหตุที่เป็นนั้นเพราะว่า นายเวทย์นั้นได้ทำกรรม ทำบาปเอาไว้กับอาจารย์ประหยัดมาก  เมื่ออาจารย์ประหยัด เริ่มเรียนรู้ในเรื่องหลักปราบมาร  ก็ได้นำนายเ่วทย์มาเป็นสัตว์ทดลอง  ในที่สุดก็ไม่ทราบว่านายเวทย์ไปโดน "ส้นตีน" เมีย หรือใครก็ไม่ทราบถีบตกบันได ต้องไปผ่าตัดสมอง ที่โรงพยาบาลแม๊คคอมิค จากนั้นก็กลายเป็นอำมพาติ นั่ง กิน นอน กิน แต่น่าจะนอนกินมากกว่า กินอาหารทางสายยางผ่านเข้าทางจมูก เมื่ออาจารย์ประหยัดทราบก็ไปเยี่ยมแกที่โรงพยาบาล ก็ไม่ได้มีจิตเมตตา สงสารแต่อย่างใด เพราะแกได้ทำกรรมเอาไว้กับเรามาก น่าจะสงน้างหน้ามากกว่า  เมื่อกลับมาก็ขอพรจากองค์บารมีให้ นายเวทย์มีอายุยืนยาวถึง ๑๐๐ ปี ให้นอนกินอย่างนี้ไปอย่างมีความสุข  แต่ปรากฎว่าคำขอนั้นไม่ได้ประสบความสำเร็จ เพราะว่าแกอายุไม่ถึง ๑๐๐ ปี แกก็ตาย เพราะว่า "เงินหมด" อาหารสำหรับคนเป็นอำมพาตินั้น จะต้องเป็นอาหารพิเศษ มื้อหนึ่งก็อย่างน้อย ๗๐๐ บาท เมื่อเงินหมดเพราะว่าลูกชา่ยก็ไม่มีงานทำ กินแต่สมบัติเก่า ก็ต้องกินข้าวต้มปั่นใส่ไข่เท่านั้น  ซึ่งกินแค่นี้แกก็จำเป็นที่จะต้องละสังขารลาจากโลกนี้ไป
       ในระดับที่ปฏิบัติในสายเทพมานานเกือบ ๒๐ ปี ก็สามารถตามไปดูได้ว่าแกไปอยู่ ณ ที่ใด สวรรค์ โลกมนุษย์ เกิดเป็นคน เป็นสัตว์ หรือเป็นแมลง ฯลฯ แต่ก็ไม่เจอ  คนมีบุญอย่างนายเวทย์นั้นก็ได้ไปจุติยัง "นรก" ซึ่งหากอยากรู้ว่าอยู่ขุมไหน ก็ให้ฝึกในสายเทพมากๆ ก็จะสามารถรู้ได้ ถ้าทำกรรมเอาไว้กับคนที่มีกุศลน้อย ก็คงจะไม่เป็นไร แต่เมื่อมาทำกรรมเอาไว้กับผู้ที่ต่อไปจะได้เป็น อาจารย์สายสัญญา ฝ่ายปราบมาร มันก็ช่วยเหลือไม่ได้ กรรมมันก็ต้องสนองกรรม