ทำบุญแล้วได้วิมานทันที

[administrator]

"อายุบวร"

ทำบุญแล้ววิมานในสวรรค์เกิดขึ้นทันที

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้าที่ 420

วัน   จนคลอดบุตร ๒ คน.  มารดาบิดาแม้ของนายนันทิยะ  ได้ทำกาละแล้ว.ความเป็นใหญ่ทั้งหมดในเรือน   ก็ตกอยู่แก่นางเรวดีนั้นคนเดียว.
                          นันทิยะดำรงตำแหน่งทานบดี
         จำเดิมแต่มารดาบิดาทำกาละ     แม้นายนันทิยะก็เป็นมหาทานบดีเตรียมตั้งทานสำหรับภิกษุสงฆ์.   และเริ่มตั้งค่าอาหารแม้สำหรับคนกำพร้าและคนเดินทางเป็นต้น   ไว้ที่ประตูเรือน.   ในกาลต่อมา เขาฟังพระธรรม-เทศนาของพระศาสดา   กำหนดอานิสงส์ในการถวายอาวาสได้แล้ว   ให้ทำศาลา   ๔   มุข  ประดับด้วยห้อง  ๔ ห้อง  ในมหาวิหารในป่าอิสิปตนะแล้วให้ลาคเตียงและตั่งเป็นต้น     เมื่อจะมอบถวายอาวาสนั้น   ได้ถวายทานแก่ภิกษุสงฆ์     มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข     แล้วถวายน้ำทักขิโณทก     แด่พระตถาคต.   ปราสาททิพย์สำเร็จโดยรัตนะ ๗ ประการ   สมบูรณ์ด้วยหมู่นารี มีประมาณ ๑๒ โยชน์ในทิศทั้งปวง เบื้องบนสูงประมาณ  ๑๐๐ โยชน์ผุดขึ้นในเทวโลกชั้นดาวดึงส์ พร้อมด้วยการตั้งน้ำทักขิโณทก ในพระหัตถ์ของพระศาสดาทีเดียว.
                    พระมหาโมคคัลลานะไปเยี่ยมสวรรค์
         ภายหลังวันหนึ่ง     พระมหาโมคคัลลานเถระไปสู่ที่จาริกในเทวโลกยืนอยู่แล้วในที่ไม่ไกลจากปราสาทนั้น    ถามเทวบุตรทั้งหลายซึ่งมาสู่สำนักของตนว่า " ปราสาททิพย์ เต็มด้วยหมู่นางอัปสรนั่น    เกิดแล้วเพื่อใคร."
         ลำดับนั้น  พวกเทวบุตรนั้นเมื่อจะบอกเจ้าของวิมานแก่พระเถระนั้นจึงกล่าวว่า " ท่านผู้เจริญ   วิมานนั่นเกิดแล้วเพื่อประโยชน์แก่บุตรคฤหบดีชื่อนันทิยะ  ผู้สร้างวิหารถวายพระศาสดา  ในป่าอิสิปตนะ. "   ฝ่ายหมู่นางอัปสร เห็นพระเถระนั้นแล้ว ลงจากปราสาทกล่าวว่า " ท่านผู้เจริญ พวก

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้าที่ 421

ดิฉันเกิดในที่นี้  ด้วยหวังว่า ' จักเป็นนางบำเรอของนายนันทิยะ '  แต่เมื่อไม่พบเห็นนายนันทิยะนั้น     เป็นผู้ระอาเหลือเกิน;   ด้วยว่าการละมนุษย-สมบัติ   แล้วถือเอาทิพยสมบัติ    ก็เช่นกับการทำลายถาดดินแล้วถือเอาถาดทองคำฉะนั้น   พระผู้เป็นเจ้าพึงบอกเขา เพื่อประโยชน์แก่การมา ณ ที่นี้. "
                            ทิพยสมบัติเกิดรอผู้ทำบุญ              
         พระเถระกลับมาจากเทวโลกนั้นแล้ว เขาไปเฝ้าพระศาสดาทูลถามว่า " พระเจ้าข้า     ทิพยสมบัติย่อมเกิดแก่บุคคลผู้ทำความดีที่ยังอยู่มนุษย์โลกนี่เอง  หรือหนอแล ? "
         พระศาสดา.  โมคคัลลานะ  ทิพยสมบัติที่เกิดแล้วแก่นายนันทิยะในเทวโลก   อันเธอเห็นแล้วเองมิใช่หรือ ?   ไฉนจึงถามเราเล่า ?